Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2013

1990-09-14 Για Μιχάλη Ράπτη

1990-09-14 Για Μιχάλη Ράπτη


Επαναστατική Οργάνωση 17 ΝΟΕΜΒΡΗ

Αθήνα 14-9-90

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ολόκληρος ο συρφετός των δυτικών μυστικών υπηρεσιών στη μόνιμη κι απελπισμένη προσπάθεια τους να βάλουν στο χέρι τη 17Ν, εξαπολύει κατά καιρούς διάφορες γελοίες σκευωρίες, συνήθως μέσω ορισμένων «δημοσιογράφων», στις οποίες εμπλέκει πάντα ορισμένους επώνυμους άλλοτε σαν μέλη, άλλοτε σαν εκτελεστές, αρχηγούς, εγκεφάλους της 17Ν.

Αυτές οι σκευωρίες-σενάρια για τη 17Ν είναι συνήθως τόσο κωμικές και χοντροκομμένες που μας επιβάλλουν από μόνες τους τη σιωπή, παρ' ότι ομολογούμε ότι μας κάνουν να γελάμε με τη ψυχή μας, Το ίδιο βέβαια συμβαίνει και με την πρόσφατη σκευωρία, σύμφωνα με την οποία αρχηγός της 17Ν είναι ο Μιχάλης Ράπτης. Κανονικά λοιπόν δε θάπρεπε ν' ασχοληθούμε με τέτια καραγκιοζλίκια.

Σήμερα όμως θα κάνουμε μια εξαίρεση, αφού μας το ζήτησε και ο ίδιος ο Μιχάλης Ράπτης.

1) Δηλώνουμε κατηγορηματικά —παρ' ότι είναι βέβαια περιττό για οποιονδήποτε με στοιχειώδης γνώσεις αναφορικά με το παγκόσμιο επαναστατικό κίνημα αλλά και για όποιον διαθέτει απλώς κοινό μυαλό— ότι ο αγωνιστής Μιχάλης Ράπτης δεν είχε ποτέ καμία απολύτως σχέση με τη 17Ν.

Είναι πασίγνωστο όχι μόνο στον κόσμο αλλά και στις μυστικές υπηρεσίες ότι ο αγωνιστής Μιχάλης Ράπτης, παρ' ότι αγωνίζεται για τον αυτοδιαχειριζόμενο σοσιαλισμό, εντούτοις διαφωνεί ριζικά με τις μορφές πάλης και τις μέθοδες της 17Ν στη φάση του κοινοβουλευτισμού και κατά συνέπεια όχι αρχηγός αλλά ούτε απλός συμπαθών δεν θα μπορούσε νάναι. Κατά συνέπεια, η γελοία αυτή σκευωρία είναι πολύ πιθανόν νάχει άλλους στόχους και να εγκαινιάζει μια νέα τακτική της CIA και λοιπών χαφιέδων μυστικών υπηρεσιών ενάντια στη 17Ν.

2) Δηλώνουμε κατηγορηματικά, παρ' ότι είναι και πάλι περιττό, ότι το δήθεν αποτύπωμα αν υπάρχει —γιατί εμείς πιστεύουμε ότι αν υπήρχε, μετά από 15 χρόνια οι δυτικές μυστικές υπηρεσίες και οι ελληνικές που ψάχνουν λυσσαλέα τη 17Ν θάχαν βρει σε ποιον ανήκει— δεν ανήκει στη σύντροφο του Μ. Ράπτη Έλλη Δυοβουνιώτη, αφού δεν είχε καμία σχέση με τη 17Ν και κατά συνέπεια δεν θα μπορέσει ποτέ ένα δακτυλικό αποτύπωμα ν' αποδοθεί σε μια προκήρυξη μας. Η ευκολία και η θρασύτητα με την οποία παρουσιάζουν ένα μεγάλο και οφθαλμοφανές ψέμα αποτελούν άλλη μια ένδειξη της νέας αυτής τακτικής.

3) Παρ' όλες τις τεράστιες πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές που μας χωρίζουν με τον αγωνιστή Μ. Ράπτη, δηλώνουμε ότι τιμούμε έναν άνθρωπο που αφιέρωσε όλη του τη ζωή στην επανάσταση, που αγωνίστηκε έστω ειρηνικά, ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τον καπιταλισμό, την αποικιοκρατία, το σιωνισμό, ενάντια στην εκμετάλλευση του Τρίτου Κόσμου, για τον αυτοδιαχειριζόμενο σοσιαλισμό. Έναν άνθρωπο του οποίου η ζωή υπήρξε υπόδειγμα συνέπειας με τα ιδεώδη του.

Απ' αυτή τη σκοπιά οφείλουμε να χαράξουμε μια διαχωριστική γραμμή και να ξεχωρίσουμε το Μιχάλη Ράπτη απ' τους άλλους μασκαράδες, αγύρτες, δημοσιογράφους, συγγραφείς, επαναστάτες, πρώην αριστεριστές αντιστασιακούς μεταμφιεσμένους σε οικολόγους αντιεξουσιαστές. Δεν έχει παρά ν' ακούσει κάποιος στους ραδιοφωνικούς σταθμούς τον Μ. Ράπτη και τους υπόλοιπους και θα διαπιστώσει αμέσως την άβυσσο που τους χωρίζει.

4) Παρ' ότι δεν είναι ο χώρος κατάλληλος πιστεύουμε ότι η μεγάλη σχολή — κυρίως η μαρξιστική κι όχι τα διάφορα παρακλάδια της— στην οποία αναφέρθηκε ο Μ. Ράπτης καθυστέρησε πολύ στο να κατασκευάσει νέα ιδεολογικά όργανα για την ανάλυση του σημερινού δυτικού κοινοβουλευτισμού με αποτέλεσμα οι αγωνιστές τόσο στη Δύση όσο και της Ανατολικής Ευρώπης αλλά και ο ίδιος ο Μ.Ρ. νάναι απογυμνωμένοι ιδεολογικά και να παρουσιάζουν θέλοντας και μη τη Δύση σαν δημοκρατική και σαν πανάκεια. Όντας σε αδυναμία να αναλύσουν και αποτιμήσουν τα νέα φαινόμενα λόγω της στείρας προσήλωσης τους στα δόγματα της σχολής, συσκοτίζουν τις ουσιαστικές μεταβολές πούχουν επέλθει στο δυτικό κοινοβουλευτισμό τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Αμερική, ένα είδος κοινοβουλευτικού κοινωνικού φασισμού ή κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού με πολύ πιο ασφυκτικό έλεγχο του ατόμου απ' το κράτος και το σύστημα απ' ό,τι το κατόρθωναν οι παλιές κλασικές δικτατορίες ή και ορισμένες σημερινές του Τρίτου Κόσμου.

Αποκρύβοντας τα τρία βασικά χαρακτηριστικά αυτών των καθεστώτων: α) γενική μανιπουλάτσια των μαζών μέσω της τεράστιας σήμερα δύναμης των ηλεκτρονικών μέσων επικοινωνίας με αποτέλεσμα κι αυτό το εκλογικό δικαίωμα νάναι μανιπουλάτσια και όχι ελεύθερη δημοκρατική εκλογή, β) ηλεκτρονικό φακέλωμα των πάντων και πλήρης ευνουχισμός του πολίτη με απειλή την εξόντωση του. Αυτό συμβαίνει σήμερα τόσο στον Μ.Ρ. όσο και στους επώνυμους που δέχτηκαν τις ένοπλες εισβολές και που δεν είχανε καμιά βέβαια σχέση με την «τρομοκρατία». Οι δήθεν καταγγελίες «δημοσιογράφων» είναι απλές μεθοδεύσεις, γ) καταπάτηση σειράς σημαντικών δικαιωμάτων για μεγάλα τμήματα του πληθυσμού και διαιώνιση των βασανιστηρίων με ψυχίατρους, λευκά κελιά, φάρμακα κλπ. μπρος στα οποία η φάλαγγα είναι καλαμπούρι, αφού δεν είχε σαν στόχο τον πλήρη εκμηδενισμό της ανθρώπινης υπόστασης όπως τα πρώτα.

5) Το πρόσφατο βιβλίο του «δημοσιογράφου» Μπότσαρη για τη 17Ν, παρ' ότι δεν υστερεί σε γελοιότητες απ' τα δύο προηγούμενα (τα οποία μας διασκέδασαν περισσότερο απ' τις κωμωδίες του Βέγγου) εντούτοις έχει μια διαφορά. Οι στόχοι του, ο τρόπος γραψίματος του και τα συνεχή εξώφθαλμα ψέματα δείχνουν ξεκάθαρα ότι έχει γραφτεί από πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών, χαμηλότατου άλλωστε πνευματικού επιπέδου, με σαφή πρόθεση να προβάλουν το γνωστό αχταρμά. Όλες οι οργανώσεις λαϊκής βίας, ίσον 17Ν, της οποίας αρχηγός είναι ο Μ.Ρ. πούχει σχέσεις με Άραβες ηγέτες εθνικιστές-τρομοκράτες, που ήταν δάσκαλος του Α. Παπανδρέου, προέδρου του ΠΑΣΟΚ;

Νάναι όλοι σίγουροι ότι όσο γράφονται τέτιες ηλιθιότητες, εμείς όχι μόνο θα γελάμε αλλά θα κοιμόμαστε ήσυχοι κι ανέμελοι, γνωρίζοντας πια τη μνημειώδη βλακεία και το επίπεδο των πάσης φύσης καταδιωκτών μας.

6) Η γενικευμένη κρίση των τελευταίων χρόνων όχι μόνο δεν έκλεισε με τις εκλογές και τη νίκη της ΝΔ αλλά αντίθετα βαθαίνει όλο και περισσότερο, δείχνοντας ότι ολόκληρες οι ηγεσίες ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Συνασπισμού είναι εξωνημένες και αλητήριες και εμπαίζουν ασύστολα το λαό και τους εργαζόμενους. Η συνέχεια συνεπώς της δράσης της 17Ν αποτελεί έναν απ' τους σημαντικότερους κίνδυνους για το καθεστώς.

Παρ' ότι λοιπόν τόσο η σκευωρία του βιβλίου όσο και οι φασιστικές επιδρομές στα σπίτια επώνυμων στελεχών της νόμιμης κοινοβουλευτικής αριστεράς, αποτελούν σίγουρα και μια προσπάθεια αντιπερισπασμού της κυβέρνησης των αρχιαπατεώνων της ΝΔ και ατζέντηδων της ΕΟΚ και ΔΝΤ, μπροστά στο δικαιολογημένο γενικευμένο απεργιακό ξέσπασμα των εργαζομένων εναντίον της, εντούτοις παράλληλα αποτελούν τα πρώτα βήματα μιας καινούριας επίθεσης των ασφαλίτικων μηχανισμών.

Σύμφωνα με αυτό το νέο σχέδιο φαίνεται ότι αυτού του τύπου οι επιδρομές θα συνεχιστούν σε ένα αρκετά μεγάλο κύκλο όχι αριστεριστών αλλά και απλά αριστερών, με παράλληλες σκευωρίες τύπου Ράπτη ενάντια σε άλλους επώνυμους και με την πολιτική κάλυψη της θλιβερής κι αξιοθρήνητης ηγεσίας του Συνασπισμού.

7) Δηλώνουμε κατηγορηματικά και υπεύθυνα μπροστά σε ολόκληρο τον ελληνικό λαό ότι ό,τι κι αν λέει ο Μίκης Θεοδωράκης εναντίον μας, δεν πρόκειται να τον πειράξουμε. Ό,τι και να λέει δεν θα τον αγγίξουμε. Ο άνθρωπος είναι φαιδρός. Όπως είπαμε και πιο πάνω για τον Μπότσαρη, μας διασκεδάζει, μας ρηλαξάρει, το γλεντάμε, αφού ο ίδιος αναλαμβάνει να αποπροσανατολίσει τους διώκτες μας με τον καλύτερο τρόπο.

8) Τα μηνύματα που αποκομίζουν καθημερινά όλοι οι σύντροφοι μας είναι ταυτόσημα. Υπάρχει μια ανυπομονησία, μια δυσφορία του κόσμου που λέει: γιατί δεν χτυπάει σήμερα η 17Ν μέσα σε μια τέτια γενικευμένη κρίση και αντιλαϊκή επίθεση του καθεστώτος. Καθυσηχάζουμε τους εκατοντάδες χιλιάδες φίλους μας, τους λέμε να μην ανυσηχούν, ότι δεν τεμπελιάζουμε. Απλά οι μετακινήσεις λόγω διακοπών ορισμένων μεγαλόσχημων, μας έχουν προκαλέσει κάποια καθυστέρηση. Άλλωστε το καλό πράγμα αργεί.

Επαναστατική Οργάνωση 17 ΝΟΕΜΒΡΗ
Αθήνα 14-9-90