Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2013

1990-12-17 Γραφεία ΕΟΚ

1990-12-17 Γραφεία ΕΟΚ


Επαναστατική Οργάνωση 17 ΝΟΕΜΒΡΗ

Αθήνα 17-12-90

Τόσο η σημερινή κυβερνητική πρακτική της αυθαιρεσίας και της γενικευμένης καταστολής του λαϊκού κινήματος όσο και τα νομοσχέδια που ψηφίστηκαν πρόσφατα, το αντιαπεργιακό με το οποίο καταργείται το δικαίωμα της απεργίας και ο νέος 509 με τον οποίο καταργούνται οι κουτσουρεμένες ήδη ατομικές ελευθερίες, ολοκληρώνουν την πορεία εκφασισμού του μεταπολιτευτικού κοινοβουλευτισμού, θεμελιώνουν και εγκαινιάζουν επίσημα το καθεστώς του κοινοβουλευτικού φασισμού.

Το καθεστώς αυτό δεν είναι ελληνική ευρεσιτεχνία. Έχει εγκαθιδρυθεί και λειτουργεί εδώ και χρόνια σε όλες τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης με πρωτοπόρες την πρώην Δυτική Γερμανία και την Ιταλία. Δύο χώρες στις οποίες η κλασική αντιπροσωπευτική αστική δημοκρατία δεν είχε ποτέ βαθιές ρίζες στις αντίστοιχες κοινωνίες, εν αντιθέσει με το φασισμό και το ναζισμό που βασίλεψαν εκεί, ο μεν επί μια εικοσαετία, ο άλλος επί μια δεκαετία με πλατιά κοινωνική συναίνεση, και οδήγησαν στη βαρβαρότητα του πολέμου και στα εγκλήματα ενάντια στην ανθρωπότητα. Το μοντέλο αυτού του καθεστώτος έχει επιβληθεί απ' την ΕΟΚ σε όλες τις άλλες χώρες και σήμερα επιβάλεται και στην Ελλάδα.

Τα κύρια χαρακτηριστικά αυτού του καθεστώτος είναι τα εξής:

— η συστηματικά μαζική πλύση εγκεφάλου και η χειραγώγηση των λαών μέσω των μέσων μαζικής επικοινωνίας. Δεκάδες ηλεκτρονικά και μη μέσα μαζικής επικοινωνίας που ανήκουν ή ελέγχονται από ισχυρούς οικονομικούς ομίλους της άρχουσας τάξης, ελέγχουν και φιλτράρουν την πληροφόρηση, την κατευθύνουν, την διαμορφώνουν και τη σερβίρουν με τρόπο που εξυπηρετεί τα συμφέροντα τους, ποδηγετούν τις μάζες. Η ψευδολογία, η παραπλάνηση και η διαστρέβλωση βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. Πίσω απ' τον πλουραλισμό των μέσων κρύβεται η πιο αποκρουστική μονολιθικότητα που οδηγεί στον κρετινισμό και την αγελοποίηση. Το δικαίωμα στην ελεύθερη πληροφόρηση χωρίς το οποίο δεν μπορεί να υπάρξει καμιά δημοκρατία έχει στην ουσία προ πολλού καταργηθεί.

Η περσινή κάλυψη από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης των δύο ταυτόχρονων γεγονότων της πτώσης του σταλινικού καθεστώτος Τσαουσέσκου και της ναζιστικής εισβολής των ΗΠΑ στον Παναμά είναι αποκαλυπτική αυτής της κατάστασης. Χωρίς νάχουμε καμιά πρόθεση να υποστηρίξουμε το σταλινικό καθεστώς Τσαουσέσκου, σταλινισμό πούχουμε στιγματίσει και καταδικάσει προ-πολλού και όχι αφού κατάρευσε, όπως οι θλιβεροί ηγέτες της ΕΑΡ . και του ΚΚΕ που μέχρι πρότινος τον παρουσίαζαν σαν σοσιαλισμό, θα θυμίσουμε ότι πέρσυ όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, όλες ανεξαιρέτως _ οι τηλεοράσεις της Δύσης, κρατικές και ιδιωτικές, μιλούσαν για γενοκτονία στη Ρουμανία, έδειχναν εικόνες ομαδικών τάφων, μίλαγαν για 80.000 νεκρούς στην Τιμισοάρα. Μίλαγαν για υπόγειες στοές και καταφύγια του Τσαουσέσκου για Άραβες, Λίβυους κλπ. πράκτορες πούχε στρατολογήσει ο Τσαουσέσκου, για ορφανά γενίτσαρους πούχε μετατρέψει δια της 6ιας σε πραιτωριανούς.

Απ' την άλλη, όλοι οι τηλεοπτικοί σταθμοί δεν μετέδιδαν σχεδόν καμιά εικόνα απ' τη ναζιστική εισβολή των ΗΠΑ στον Παναμά — αφού οι αμερικάνοι απαγόρευαν στους κάμεραμαν να παίρνουν εικόνες φτάνοντας μέχρι του σημείου να τους πυροβολούν— υποβαθμίζοντας έτσι τη σημασία της εισβολής σε ένα ανεξάρτητο κράτος και μιλώντας για μια ή δύο δεκάδες νεκρούς.

Δύο μήνες μετά αποκαλύφθηκε η μεγάλη απάτη των μέσων μαζικής επικοινωνίας. Όλα όσα θυμίσαμε πάρα πάνω και μετέδωσαν όχι μόνο οι τηλεοπτικοί σταθμοί αλλά και οι ραδιοφωνικοί και ο γραπτός τύπος ήταν ψέματα ή αποτελέσματα μακάβριας σκηνοθεσίας. Οι ομαδικοί τάφοι ήταν σκηνοθετημένοι. Πτώματα είχαν παρθεί από το νεκροτομείο και τα νοσοκομεία και παρουσιάζονταν σαν θύματα βασανιστηρίων και εκτελέσεων. Οι νεκροί δεν ήταν 80.000 αλλά σε όλη τη Ρουμανία, μαζί με τους εκτελεσμένους πράκτορες της Σεκουριτάτε του Τσαουσέσκου, το πολύ 700 και στην Τιμισοάρα δεν ξεπερνούσαν τους 100. Τα περί αράβων και ορφανών γενιτσάρων καθαρά ψέματα.

Απ' την άλλη το σύνολο των νεκρών απ' την αμερικάνικη ναζιστική εισβολή ξεπερνάει τους 10.000, κυρίως άμαχος πληθυσμός. Οι αριθμοί όμως δεν εμπόδισαν τα μέσα μαζικής επικοινωνίας να μιλάνε για γενοκτονία στη Ρουμανία και όχι στον Παναμά. Αυτός είναι ο δυτικός πλουραλισμός και η ελευθερία στην πληροφόρηση.

Η απάτη αυτή δεν έγινε τυχαία αλλά για συγκεκριμένους πολιτικο-ιδεολογικούς λόγους. Το πραγματικό γεγονός της πτώσης του σταλινικού καθεστώτος Τσαουσέσκου έπρεπε να παρουσιαστεί μέσα σε ένα συγκεκριμένο ιδεολογικό πλαίσιο ιδιαίτερα τώρα που ήταν το τελευταίο σχεδόν σταλινικό καθεστώς και που τα άλλα είχαν πέσει ειρηνικά. Η εικόνα των ομαδικών τάφων και η «γενοκτονία» υποβάλλουν στη συνείδηση του τηλεθεατή την εικόνα των κρεματορίων των Ναζί και τον οδηγούν στο να ταυτίσει μέσω των δύο αυτών κοινών εικόνων, το ναζισμό με τον κομμουνισμό (και όχι βέβαια το σταλινισμό). Αυτή η εξίσωση ναζισμού—κομμουνισμού στη λαϊκή συνείδηση και κατ' αντιδιαστολή ο εξαγνισμός και το αυτεγκώμιο της «Δυτικής Δημοκρατίας» ήταν ο στόχος της πάρα πάνω απάτης.

Εκτός όμως από τη χειραγώγηση της πληροφόρησης, χώρες σαν την Ελλάδα είναι θύματα σήμερα μιας πολιτιστικής κατοχής από τη Δύση, ενός πολιτιστικού ιμπεριαλισμού. Τα δεκάδες δυτικά σήριαλ που προβάλονται καθημερινά κι ανεξέλεγκτα απ' τους διάφορους τηλεοπτικούς σταθμούς, ιδιωτικούς και κρατικούς, ελληνικούς και ξένους αποχαυνώνουν το άτομο, διαφημίζουν, προπαγανδίζουν κι επιβάλουν ξένες συνήθειες ήθη και έθιμα, κανόνες συμπεριφοράς. Καλλιεργούν τη βαθμιαία αποσύνδεση του πολίτη από τη γλώσσα του, από την κουλτούρα του, το παρελθόν του, την ιστορία του, την ταυτότητα του. Στρώνουν έτσι το δρόμο για να αποδεχτεί σαν φυσικό το πλήρες ξεπούλημα της χώρας στη Δύση και τη μετατροπή του σε πιστό υπηρέτη των Δυτικών επικυριαρχων.

— ο ασφυκτικός και συστηματικός έλεγχος του πολίτη μέσω της αστυνομοκρατίας και κυρίως του μαζικού ηλεκτρονικού φακελώματος, οργουελιανού τύπου. Με τη μέθοδο του ηλεκτρονικού φακελώματος συλλέγονται πληροφορίες που αφορούν την πολιτική, συνδικαλιστική, οικονομική, επαγγελματική, ιδιωτική δραστηριότητα του ατόμου, τις σεξουαλικές του ιδιαιτερότητες, ακόμη και τα προβλήματα υγείας. Οι πληροφορίες αυτές αποθηκεύονται από τράπεζες πληροφοριών δημόσιες ή ιδιωτικές, εν αγνοία του πολίτη, με στόχο τη χρησιμοποίηση τους εν καιρώ.

Αν κάποιος έρθει σε σύγκρουση με τις επιταγές του συστήματος ή έστω ισχυρών οικονομικών συμφερόντων της άρχουσας τάξης, είτε στο χώρο της πολιτικής, είτε του συνδικαλισμού, είτε του τόπου, οι πληροφορίες αυτές βγαίνουν απ' τη ναφθαλίνη και χρησιμοποιούνται για τον εκβιασμό του, για να κάμψουν την αντίσταση του. Είτε λοιπόν θα ευθυγραμμιστεί και θα συνεχίσει απρόσκοπτα την καριέρα του, είτε όχι, οπότε αντιμετωπίζει τη διαπόμπευση και το διασυρμό, την επαγγελματική και οικονομική καταστροφή και συνακόλουθα οικογενειακή και ατομική αλλά και το φάσμα της μιζέριας αφού θα μετατραπεί με μιας σε μέλος του τέταρτου κόσμου (δηλαδή των άνεργων περιθωριοποιημένων νεόπτωχων της Δύσης). Η μετατροπή λοιπόν του ενεργού, υπεύθυνου και σκεπτόμενου πολίτη σε άβουλο μέλος μιας αγέλης, η συντριβή της ανθρώπινης προσωπικότητας και του κάθε αντιρησία που αμφισβητεί τις επιλογές της εξουσίας και αντιστέκεται είναι ο στόχος του μαζικού ηλεκτρονικού φακελώματος.

— η κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας αλλά κυρίως των ατομικών ελευθεριών και δικαιωμάτων. Αυτό το σημείο έχει καθοριστική σημασία, αφού οι προϋποθέσεις φυλάκισης του πολίτη και άρα το καθεστώς ελευθερίας του δεν διαφέρει απ' αυτό της δικτατορίας στην τελευταία φάση της το 1972-73. Αυτό είναι που προσδιορίζει το καθεστώς σαν Κοινοβουλευτικό Φασισμό και όχι σαν αυταρχική Δημοκρατία, αφού ο οποιοσδήποτε πολίτης μπορεί να χάσει την ελευθερία του, να συλληφθεί και να φυλακιστεί χωρίς καμιά δικαστική εγγύηση, χωρίς δικηγόρο, να κρατηθεί επί μέρες σε λευκά κελιά σε πλήρη απομόνωση, να βασανιστεί με μοντέρνα ψυχοφάρμακα, ακόμη και να καταδικαστεί, πρακτική που δεν διαφέρει απ' αυτήν της χούντας. Αν συγκρίνουμε τη συμπεριφορά της χούντας στον Καράγιωργα, όταν τραυματίστηκε από βόμβα που έσκασε στα χέρια του, με αυτήν του σημερινού καθεστώτος στο Μαζοκόπο, θα δούμε ότι δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές, αν η χούντα δεν ήταν πιο ήπια, και παρ' όλο που βρισκόμασταν στην πρώτη φάση της δικτατορίας όταν η κατάσταση ήταν πολύ πιο σκληρή. Αν συγκρίνουμε τις συνθήκες σύλληψης και κράτησης των Μπουκετσίδη, Κογιάνη και Μπέργκνερ, χωρίς νάχει καν ψηφιστεί ο νέος 509, και χωρίς κανένα επιβαρυντικό στοιχείο, με τις συνθήκες σύλληψης και κράτησης μελών αντιστασιακών οργανώσεων με οπλισμό το 72-73 απ' τη χούντα, θα δούμε ότι το σημερινό καθεστώς είναι πολύ πιο βάρβαρο και απάνθρωπο.

Όλ' αυτά βέβαια τα γνωρίζουν καλύτερα από μας οι αξιολύπητοι, θλιβεροί και χρεωκοπημένοι ηγέτες της αριστεράς του Συνασπισμού του ΚΚΕ και της ΕΑΡ που όχι μόνο ποιούν τη νήσσα για τη σημερινή κατάσταση και την κατάργηση των πάρα πάνω δικαιωμάτων και ελευθεριών αλλά έχουν και σημαντικότατες πολιτικές ευθύνες γι' αυτές. Με τη συγκυβέρνηση το καλοκαίρι του 89 στην κυβέρνηση Τζανετάκη και την προπαγάνδα τους, ότι η δεξιά άλλαξε, ότι είναι μοντέρνα, δημοκρατική κι εκσυγχρονιστική, οδήγησαν αρκετούς αριστερούς στο να ψηφίσουν ΝΔ, στρώνοντας έτσι το δρόμο για το σημερινό ξεπούλημα της χώρας και τη γενικευμένη ασυδοσία, παρόμοια αν όχι χειρότερη του ΙΙΑΣΟΚ, τον κοινοβουλευτικό φασισμό.

Ξεσκεπάστηκαν όμως και για έναν άλλο λόγο. Ένα απ' τα βασικά τους επιχειρήματα στη διάρκεια της Οικουμενικής αλλά και γενικότερα, ήταν ότι η αριστερά δεν μπορεί να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ και τις άλλες δυνάμεις, όταν υπάρχει οριακά πλειοψηφία και έχει μεγάλα τμήματα του λαού αντίθετα στην πολιτική της. Ενώ λοιπόν η αριστερά δεν έχει τέτιο δικαίωμα, η δεξιά και σήμερα η ΝΔ όντας μειοψηφία, και έχοντας κοινοβουλευτική πλειοψηφία εξαγοράζοντας τον ελεεινό Κατσίκη, έχει δικαίωμα να εφαρμόζει μια πολιτική ριζικής ανατροπής των πάντων, να ξεπουλάει ασύδοτα τη χώρα, να καταργεί κατακτήσεις των εργαζομένων και ατομικά δικαιώματα και ελευθερίες, εγκαθιδρύοντας το καθεστώς του κοινοβουλευτικού φασισμού, χωρίς η οριακή πλειοψηφία ν' αποτελεί εμπόδιο. Η ιδεολογική τρικυμία που τους έφερε η πτώση των σταλινικών καθεστώτων της ανατολικής Ευρώπης, έφερε και την πολιτική και έδειξε ολοκάθαρα ρίχνοντας και τις • τελευταίες ψευδαισθήσεις, πόσο επικίνδυνοι είναι οι άνθρωποι αυτοί — όχι μόνο οι παλιοί αλλά και οι νέοι ηγέτες — για το λαϊκό κίνημα και τις λαϊκές κατακτήσεις και ελευθερίες, όπως άλλωστε ήταν οι συγγενείς τους ιδεολογικά ηγέτες των προηγούμενων «σοσιαλιστικών» καθεστώτων της ανατολικής Ευρώπης.

Ενα άλλο από τα χαρακτηριστικά των καθεστώτων κοινοβουλευτικού φασισμού είναι η πολιτική συναίνεση και όχι η κοινωνική που εκφράζεται με την απουσία αντιπολίτευσης τόσο απ' τα κοινοβουλευτικά κόμματα όσο κι απ' τα επίσημα συνδικάτα. Αυτό συμβαίνει σήμερα και στη χώρα μας. Η κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας και των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών με το νέο 509 δεν προκάλεσε καμιά ουσιαστική μαζική κινητοποίηση κι αγώνα απ' την πλευρά τόσο των κομμάτων όσο και των συνδικάτων. Η πρόσφατη απεργία για το αντιαπεργιακό ήταν απεργία-κοροϊδία, στάχτη στα μάτια κι όχι αγώνας, όπως άλλωστε και οι απεργιακές κινητοποιήσεις του Οκτώβρη. Μ' αυτές οι πουλημένοι κι ελεγχόμενοι απ' τα κόμματα εργατοπατέρες χειραγώγησαν τους εργαζομένους. Δέχτηκαν τις απεργίες, γιατί δεν μπορούσαν να τις εμποδίσουν και για να σπάσουν τις αγωνιστικές διαθέσεις και την αγανάκτηση, οδηγώντας τες παθητικά, χωρίς καμία στρατηγική, στο αδιέξοδο και την αποτυχία.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι οι μόνες κινητοποιήσεις-αγώνες έγιναν σε χώρους που δεν ελέγχονταν απ' τα κόμματα και τα συνδικάτα και ήταν αυτές των καθηγητών το καλοκαίρι και η πρόσφατη των μαθητών. Το ίδιο άλλωστε συμβαίνει και στις χώρες της δυτικής Ευρώπης όπου οι μόνες κινητοποιήσεις κι αγώνες γίνονται έξω απ' τα συνδικάτα, με διαδικασίες άμεσης δημοκρατίας, με απεργιακές επιτροπές που εκλέγονται και λογοδοτούν σχεδόν καθημερινά στις γενικές συνελεύσεις, γελοιοποιώντας τους διάφορους εργατοπατέρες και σαρώνοντας τους διαφόρους αντιαπεργιακούς νόμους που απαγορεύουν τις απεργίες. Η μόνη λοιπόν σήμερα συστηματική πολιτική αντιπολίτευση, η μόνη πραγματική αντίσταση στην αντιλαϊκή λαίλαπα του καθεστώτος είναι αυτή του επαναστατικού κινήματος και της 17Ν, όπως το αναγνωρίζει η ψήφιση του ιδιώνυμου αντεπαναστατικού νόμου, του νέου 509.

Ο νόμος αυτός που ψηφίστηκε από τους Γραικύλους ηγέτες της ΝΔ μετά από απαίτηση της ΕΟΚ τιμάει το επαναστατικό κίνημα και τη 17Ν. Αποτελεί την επίσημη αναγνώριση από το καθεστώς ότι η σημαντικότερη πολιτική συνιστώσα στην πολιτική σκηνή είναι το επαναστατικό ρεύμα και μέσα σ' αυτό και η 17Ν. Αποτελεί αναγνώριση όχι μόνο της ύπαρξης και ανάπτυξης του αλλά και του ότι όντας η μόνη πραγματική αντιπολίτευση αποτελεί το μεγαλύτερο κίνδυνο για το καθεστώς, όπως ήταν αναγνώριση του κομμουνιστικού κινήματος και της ανάπτυξης του ο 509. Η απαγόρευση τέλος της δημοσίευσης των προκηρύξεων αποτελεί επίσημη ομολογία και αναγνώριση της φερεγγυότητας και αξιοπιστίας τους, ομολογία ότι η μόνη φωνή που λέει σήμερα την αλήθεια στον ελληνικό λαό είναι αυτή του επαναστατικού κινήματος και της 17Ν, ομολογία ότι το καθεστώς φοβάται αυτή τη φωνή και γι' αυτό τη φιμώνει.

Η 17Ν είναι η μόνη πολιτική δύναμη που πρόβλεψε τη σημερινή ζοφερή κατάσταση. Σε προκήρυξη γραμμένη τον Απρίλη του 86, δηλαδή 4,5 χρόνια πριν, για το μεγαλοαπατεώνα της λματ Αγγελόπουλο, γράφαμε επί λέξει:

«Γνωρίζουν —οι Πασόκοι της τότε κυβέρνησης— καλά ότι οι μυστικοί δεσμευτικοί όροι που ανέλαβε η κυβέρνηση απέναντι στις Δυτικές Τράπεζες και την ΕΟΚ για να πάρει το δάνειο, σχετικά με τα ελλείμματα και τον πληθωρισμό κλπ. είναι αδύνατο να τηρηθούν. Με συνέπεια, στα επόμενα 1-2 χρόνια να επακολουθήσουν νέοι πολύ πιο σκληροί όροι, για να συνεχιστεί η δανειοδότηση, μπροστά στους οποίους το σημερινό χτύπημα του βιοτικού επιπέδου και η σημερινή ανεργία θάναι αστεία πράγματα. Και γνωρίζουν ότι η μόνη λύση θάναι και πάλι ο δανεισμός και συνεπώς η ουσιαστική χρεωκοπία της χώρας και πλήρης υποταγή στις δυτικές Τράπεζες, ανεξάρτητα απ' τη μορφή που θα πάρει αυτή προς τα έξω. Αυτές θάχουν τότε όλη την τράπουλα στο χέρι και θα αποφασίζουν για τις τύχες της οικονομίας και συνάμα έμμεσα και για τις πολιτικές της τύχες. Οδηγούμαστε λοιπόν όχι μόνο στη " χρεωκοπία, στο μαρασμό, την πλήρη εξάρτηση απ' τις δυτικές Τράπεζες αλλά και σε μια σκληρή δεξιά ημιφασιστική λύση με πτώση πάνω του 50% συνολικά του βιοτικού επιπέδου σε περίπου 1-3 χρόνια και με μαζική ανεργία.

»Αυτή είναι η μοναδική λύση που υπάρχει αν δεν ακολουθήσουμε την επαναστατική λύση που προτείνουμε. Είναι η λύση που προετοιμάζουν συστηματικά για τον ελληνικό λαό η λματ, ο ιμπεριαλισμός και οι συνένοχοι τους πολιτικοί».

Όσον αφορά την οικονομική πλευρά, σήμερα πια 10 χρόνια μετά την ένταξη της χώρας μας στην ΕΟΚ, αποδείχτηκε ότι. αυτή έφερε τα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα.

Όχι μόνο δεν επιτεύχθηκε η περιβόητη σύγκλιση και προοδευτική εξάλειψη των διαρθρωτικών διαφορών της χώρας μας, αλλά αντίθετα η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας επιδεινώθηκε, ενώ η διαφορά μεγάλωσε σε βάρος μας. Ο ελεύθερος ανταγωνισμός της αδύνατης και απροστάτευτης ελληνικής οικονομίας με τα προστατευόμενα με διάφορους τρόπους μεγαθήρια της Δύσης είχε καταστροφικές συνέπειες για τη χώρα με αποτέλεσμα το άνοιγμα του εμπορικού ελλείμματος. Τη ραγδαία κατάκτηση των εσωτερικών αγορών μας από τα κοινοτικά προϊόντα, όπου είχαμε πενταπλασιασμό της κοινοτικής διείσδυσης στους κύριους κλάδους της μεταποίησης μεταξύ 80 και 87. Τη σχετική πτώση κατά 10% των εξαγωγών σε σχέση με το σύνολο του παγκόσμιου μεταποιητικών εξαγωγών. Την επιδείνωση του εξωτερικού ισοζυγίου με αποτέλεσμα το συνεχή δανεισμό από τις δυτικές τράπεζες και τη μετατροπή της χώρας σε χώρα που δανείζεται συνεχώς για να ξεπληρώνει τα τοκοχρεωλύσια, ενώ οι περιβόητες μεταβιβάσεις πόρων από την ΕΟΚ δεν αποτελούν παρά το χρυσωμένο χάπι, αφού δεν ανέρχονται ούτε στο 30% του εμπορικού ελλείμματος με τις χώρες της ΕΟΚ.

Βέβαια για όλα αυτά δεν ευθύνεται μόνο η ΕΟΚ αλλά και η ντόπια λούμπεν μεγάλη καπιταλιστική τάξη. Αν όμως λάβουμε υπ' όψη μας τον κομπραδόρικο κι εξαρτημένο απ' το μεγάλο δυτικό κεφάλαιο χαρακτήρα της και το γεγονός ότι δεν αποφασίζει τίποτε που να έρχεται σε σύγκρουση με τις επιταγές του διευθυντηρίου της ΕΟΚ, συμπεραίνουμε ότι αυτό είναι εξίσου υπεύθυνο με τη λματ για τη σημερινή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας. Η λύση π.χ. του προβλήματος της ανταγωνιστικότητας, όχι με επενδύσεις κι εκσυγχρονισμό του κεφαλαιουχικού εξοπλισμού για να πέσει το κόστος της μονάδας παραγόμενου προϊόντος, αλλά με συνεχή υποτίμηση της δραχμής είναι λύση εκ του πονηρού απ' την πλευρά της ΕΟΚ.

Ενώ υποτίθεται ότι αντιστρατεύεται θεωρητικά ορισμένα τμήματα του παραγωγικού της κεφαλαίου —αν και τα προϊόντα είναι κυρίως διαφορετικά— μεσοπρόθεσμα όμως επιδεινώνει την εξάρτηση από τη Δύση, αφού ευνοεί το χρηματιστικό και ορισμένα άλλα τμήματα του κεφαλαίου της. Οδηγεί στον σημερινό αφελληνισμό της ελληνικής οικονομίας, στο σημερινό ξεπούλημα της σε εξευτελιστικές τιμές, αφού η δραχμή έχασε 85% της αξίας της στη διάρκεια της μεταπολίτευσης. Αυτό γίνεται σήμερα σε βιομηχανίες, τράπεζες, ξενοδοχεία, πολυκαταστήματα, τη γη, τα κτίρια, τα πάντα. Κι απ' την άλλη περιθοριοποιείται η ελληνική οικονομία, η χώρα μετατρέπεται σε καθαρά αγροτο-τουριστική, αφού το μόνο πραγματικό και διαρκές πλεονέκτημα που αποφέρει γι υποτίμηση είναι κυρίως στον Τουρισμό και σε δύο-τρεις άλλους κλάδους.

Τέλος το διευθυντήριο της ΕΟΚ επιβάλλει σήμερα σκληρούς όρους και πολιτική σκληρής λιτότητας στον ελληνικό λαό μέσω της κυβέρνησης των Γραικύλων της ΝΔ, για να δοθεί το γνωστό δάνειο των δύο δισεκατομμυρίων ECU. Αναγορεύεται έτσι σε επιτηρητή του ελληνικού λαού και της χώρας κατά τρόπο εξευτελιστικο. Την ίδια όμως στιγμή η ηγεμονεύουσα και κυρίαρχη δυνα-μη μέσα στην ΕΟΚ, το τέταρτο γερμανικό Ράιχ αρνείται, με μια ναζιστική απόφαση του, να καταβάλει στη χώρα μας τις δίκαιες πολεμικές επανορθώσεις των 30 δισεκατομμυρίων δολαρίων και τα κατοχικά «δάνεια» των Ναζί των 13 δις δολαρίων. Ο αφελληνισμός λοιπόν και το ξεπούλημα της ελληνικής οικονομίας, η περιθωριοποίηση της, η αποβιομηχάνιση, η σημαντική πτώση του βιοτικού επιπέδου, η μετατροπή του Έλληνα σε γκαρσόνι και υπηρέτη των δυτικών επικυρίαρχων επιτυγχάνεται ανάμεσα στ' αλλά όχι από τις ελεύθερες δυνάμεις της αγοράς αλλά από τις αυθαίρετες και άδικες οικονομικές και πολιτικές σχέσεις υποτέλειας που επιβάλλει η ισχυρή Δύση στη χώρα μας.

Αποφασίσαμε λοιπόν να χτυπήσουμε τα γραφεία της ΕΟΚ στην Αθήνα με δύο ρουκέτες των 3,5 ιντσών. Οι ρουκέτες εκτοξεύτηκαν από διαμέρισμα που βρισκόταν απέναντι από τα γραφεία στην οδό Β. Σοφίας. Η επιχείρηση έγινε όπως ακριβώς την είχαμε προβλέψει και δεν θα διακινδύνευε κανείς περαστικός αν η αστυνομία είχε κάνει στοιχειωδώς τη δουλειά της. 12 λεπτά πριν πυροδοτηθούν, τηλεφωνήσαμε στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία και είπαμε ότι σε 10 λεπτά θα γίνουν δύο εκρήξεις στα γραφεία της ΕΟΚ. Ζητήσαμε να ειδοποιήσουν την αστυνομία για να αποκλείσει το δρόμο μπροστά στα γραφεία και να εμποδίσει την κυκλοφορία τόσο των αυτοκινήτων όσο και των πεζών, για να αποκλειστεί ο οποιοσδήποτε τυχαίος τραυματισμός από θραύσματα. Η αστυνομία όμως δεν έκανε απολύτως τίποτε είτε από ανικανότητα, είτε εσκεμμένα. Ιδιαίτερα οι φασίστες ψευτοπαλικαράδες της ομάδας Ζ που ξέρουν μόνο να ξυλοκοπούν έφηβους με παπάκια περιμένανε όπως πάντα καταχωνιασμένοι, να γίνουν οι εκρήξεις για να εμφανιστούν.

Αντίθετα ο δημοσιογράφος, πρόλαβε να πάει στον τόπο και προσπάθησε να αποκλείσει μόνος του την κυκλοφορία, ενώ βέβαια η αστυνομία δεν πρόλαβε!!

Επαναστατική Οργάνωση 17 ΝΟΕΜΒΡΗ
Αθήνα 17-12-90

Υ.Γ. Διαβάσαμε στον τύπο ότι Σαουδαραβική εταιρεία ετοιμάζεται να αγοράσει το 50% των μετοχών των δύο κρατικών διυλιστηρίων. Προειδοποιούμε τους Σαουδάραβες πρίγκηπες, φεουδάρχες μεσαιωνικού τύπου να μην τολμήσουν να πατήσουν το πόδι τους στη χώρα, όπως και οποιονδήποτε άλλο προσπαθήσει ν' αγοράσει τα διυλιστήρια. Ο ελληνικός λαός δεν πρόκειται ν' αφήσει να ξεπουληθούν τα κρατικά διυλιστήρια κόβοντας τα πόδια σε οποιαδήποτε κυβέρνηση θέλει ν' ασκήσει μια εθνική πολιτική στο στρατηγικό χώρο της ενέργειας.