Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2013

1992-07-27 Παλαιοκρασσάς [Δ']

1992-07-27 Παλαιοκρασσάς [Δ']


Η αλήθεια για τις συνθήκες θανάτου του τραγικού Α. Αξαρλιάν.
ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ». ΣΥΜΠΑΙΓΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ.
Παρουσίασε πλαστογραφημένο κείμενο σαν πόρισμα νεκροψίας.
Που δεν υπογράφεται από τον ιατροδικαστή που έκανε τη νεκροψία.
Που γράφτηκε με το χέρι.
Που γράφει τη λέξη «εκκρικτικού» με δύο «κ» και «ι» (!!!) [εκρηκτικού].
Δεν υπάρχει υπογραφή.

ΑΘΗΝΑ 27 ΙΟΥΛΙΟΥ 1992

Οι αλλεπάληλες απαγορεύσεις από τον εισαγγελέα της δημοσίευσης οποιασδήποτε ανακοίνωσης της 17Ν, σχετικά με την απόπειρα ενάντια στον Παλαιοκρασσά και ο συνακόλουθος προκλητικός και χυδαίος μονόλογος του τύπου εναντίον μας, μας υπαγορεύει τη σύνταξη του πάρα κάτω κειμένου, για την αποκατάσταση της αλήθειας. Ζητάμε από τον καθένα, λόγω των ειδικών αυτών περιστάσεων της απαγόρευσης, να το διαβάσει προσεκτικά και να προσπαθήσει να το κάνει ευρύτερα γνωστό στον κύκλο του, με όποιο τρόπο θεωρεί πιο κατάλληλο.

Κατ' αρχή θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε, ότι σκοπός μας δεν είναι να αποσείσουμε τις ευθύνες μας, για τον τραυματισμό του άτυχου Αξαρλιάν και των άλλων τεσσάρων. Αυτές τις ευθύνες τις αναλαμβάνουμε πλήρως και εκφράσαμε τη θλίψη μας και τη συμπάθεια μας απ' την πρώτη μέρα. Άλλες όμως οι ευθύνες τραυματισμού και άλλες του θανάτου του. Παράδειγμα, παρ' ότι η περίπτωση είναι διαφορετική, ο εισαγγελέας Ανδρουλιδάκης. Τον πυροβολήσαμε στα πόδια και αναλάβαμε την ευθύνη για τον τραυματισμό του. Η ευθύνη όμως του θανάτου του, ένα μήνα μετά στο νοσοκομείο, ανήκει στους γιατρούς, όπως αποδείχθηκε ακόμη κι από τη δίκη που έγινε.

Επειδή κανένας από τους μεγαλόσχημους υπαίτιους της σημερινής βαρβαρότητας δεν κυκλοφορεί στην έρημο, οποιαδήποτε δυναμική ενέργεια εναντίον του εμπεριέχει ορισμένες πιθανότητες τραυματισμού περαστικών τρίτων. Χρέος μας και πάγια τακτική μας είναι, να παίρνουμε τα κατάλληλα μέτρα ώστε να ελαχιστοποιηθούν αυτές οι πιθανότητες κι ώστε να έχουμε —στη χειρότερη περίπτωση— ενδεχόμενα μόνο ελαφρά τραυματίες. Αυτό κάναμε και στην πρόσφατη ενέργεια μας ενάντια στον Παλαιοκρασσά, όπως εξηγήσαμε με λεπτομέρειες στην ανακοίνωση που στείλαμε στην Ελευθεροτυπία στις 19 Ιούλη, γεγονός που πιστοποιείται από την ίδια τη δράση μας: μετά από 17 χρόνια, δεν είχαμε ούτε έναν σοβαρά τραυματισμένο.

Αυτό θάχε γίνει και σήμερα, αν η αστυνομία δεν εμπόδιζε συστηματικά όλους όσους ήθελαν ή όφειλαν, να -παράσχουν στον άτυχο Αξαρλιάν τις πρώτες βοήθειες που χρειάζονταν και δεν τον άφηνε εσκεμμένα να αιμορραγεί επί 25 λεπτά στο πεζοδρόμιο μέχρι να πεθάνει, για να μπορεί να το εκμεταλλευτεί πολιτικά εναντίον μας. Την άποψη αυτή, ότι δηλαδή η Ελληνική Αστυνομία είναι η κύρια υπεύθυνη για το θάνατο του τραγικού Αξαρλιάν, τεκμηριώσαμε αναλυτικά στην πάρα πάνω ανακοίνωση, που η Ελευθεροτυπία λογόκρινε κι αρνήθηκε να δημοσιεύσει. Αποδεικνύαμε εκεί, ότι ο άτυχος Αξαρλιάν δεν χτυπήθηκε από θραύσμα που προήλθε από την έκρηξη της ρουκέτας αλλά από τα τζάμια των μαγαζιών, που εκτινάχθηκαν από την εκτόξευση της ρουκέτας.

Θα μας αντιτάξει ίσως κάποιος: εντάξει, πήρατε μέτρα αλλά μπορεί, έστω και τυχαία, ο Αξαρλιάν να χτυπήθηκε θανάσιμα είτε από θραύσμα της ρουκέτας είτε έστω από τα τζάμια και να πέθανε σχεδόν ακαριαία, θα είμασταν έτοιμοι να δεχτούμε κάτι τέτιο αν υπήρχαν αποδείξεις. Και οι αποδείξεις είναι είτε τα επίσημα ιατρικά ντοκουμέντα που τεκμηριώνουν επιστημονικά την αιτία του θανάτου είτε οι ιατρικές προσπάθειες που έγιναν για να σωθεί, όπως γίνεται πάντα, ακόμη και σ' αυτούς που είχαν 7 σφαίρες στα ζωτικά όργανα του σώματος τους.

Όσον αφορά τα επίσημα ιατρικά ντοκουμέντα: Σε αντίθεση με όλες τις άλλες ενέργειες, όπου, όταν εκτελείται κάποιος ή τραυματίζεται, δημοσιεύονται από όλες σχεδόν τις εφημερίδες επίσημα ιατρικά ντοκουμέντα, είτε αυτά είναι ανακοινωθέντα είτε πορίσματα νεκροψίας, εδώ, επί πέντε μέρες από τις 14 Ιούλη που έγινε η ενέργεια μέχρι την Κυριακή 19 Ιούλη, που θέσαμε το ζήτημα με την ανακοίνωση μας στην Ελευθεροτυπία, καμία απολύτως εφημερίδα δεν δημοσίευσε κανένα επίσημο ιατρικό έγγραφο που να καθορίζει τις αιτίες θανάτου.

Η Ελευθεροτυπία στις 20 Ιούλη, όχι μόνο αρνείται να δημοσιεύσει την ανακοίνωση μας αλλά αποκρύβει με επιμέλεια αυτό το καίριο σημείο. Την επομένη την καταγγέλουμε με καινούργια ανακοίνωση στις εφημερίδες Έθνος και Αυριανή, προκαλώντας την να μας παρουσιάσει αυτό το επίσημο ιατρικό ντοκουμέντο, το οποίο δεν έχει δημοσιευτεί πουθενά μέχρι τότε, δηλαδή μια βδομάδα μετά, στις 21 Ιούλη.

ΠΟΡΙΣΜΑ ΙΑΤΡΟΔΙΚΑΣΤΗ ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΑΠΟ ΜΠΑΤΣΟ

Στις 22 του Ιούλη, η Ελευθεροτυπία παρουσιάζει ένα έγγραφο, το οποίο αποκαλεί «πόρισμα» της νεκροψίας. Το έγγραφο αυτό αποτελείται από δύο μέρη. Ένα αντίγραφο πιστοποιητικού θανάτου, του οποίου την ύπαρξη ποτέ κανείς δεν αμφισβήτησε. Και μια προσθήκη πούναι η μόνη που ενδιαφέρει, αφού υποτίθεται ότι προσδιορίζει τα τραύματα και τις αιτίες του θανάτου, το καθαυτό «πόρισμα». Αυτό το «πόρισμα» είναι γραμμένο με το χέρι, είναι ανυπόγραφο. Η Ελευθεροτυπία δημοσιεύει φωτοτυπία αντίγραφου και όχι του πρωτότυπου αυτού του εγγράφου, με μικρά γράμματα, απ' τη μια για να προσδώσει κάποια εγκυρότητα με τις σφραγίδες και το έντυπο σ' αυτό το πασιφανώς πλαστό έγγραφο κι απ' την άλλη για να μη μπορεί να το διαβάσει κανείς και αντιληφθεί αμέσως, ότι πρόκειται για πρωτοφανή απάτη, για πλαστογραφημένο έγγραφο, χαλκευμένο στο πόδι την τελευταία στιγμή. Είναι πλαστό για τους εξής λόγους:

1) Αν υπήρχε γνήσιο πόρισμα γραμμένο στις 15 Ιούλη, δηλαδή την ημέρα της νεκροψίας, η Ελευθεροτυπία θα δημοσίευε, όταν την προκαλέσαμε, φωτοτυπία αυτού του πρωτότυπου κι όχι αντίγραφου. Το πρωτότυπο αυτό θα έφερε αναγκαστικά την υπογραφή του ιατροδικαστή Εμ. Νόνα, που έκανε τη νεκροψία. Η Ελευθεροτυπία παρουσίασε το αντίγραφο του «πορίσματος» σαν να το υπογράφει ο ιατροδικαστής Εμ. Νόνας ενώ δεν το υπογράφει. Υπάρχει απλά σφραγίδα του ονόματος του αλλά όχι υπογραφή με το χέρι. Αυτό θα τόβλεπε ο κάθε αναγνώστης, αν η φωτοτυπία που δημοσίευσε η Ελευθεροτυπία ήταν λίγο πιο μεγάλη.

2) Αυτός λοιπόν που έγραψε το καθαυτό «πόρισμα»-προσθήκη σ' αυτό το αντίγραφο είναι άλλος και όχι ο ιατροδικαστής που έκανε τη νεκροψία. Κάτω από το αντίγραφο υπάρχει μια άλλη υπογραφή, κάποιου που εργάζεται στο νεκροτομείο. Κατά συνέπεια αυτή η προσθήκη-«πόρισμα» ή γράφτηκε απ' αυτόν ή από κάποιον άλλο. Έχουμε δηλαδή ένα αντίγραφο ενός εγγράφου, του καθαυτού «πορίσματος» γραμμένο με το χέρι ενός τρίτου, χωρίς να παρουσιάζεται πουθενά το αυθεντικό, το πρωτότυπο ή φωτοτυπία του.

3) Αυτός λοιπόν ο τρίτος υποτίθεται ότι αντέγραψε πιστά όσα ήταν γραμμένα στο πρωτότυπο. Κανένας όμως γιατρός δεν θα έγραφε ποτέ τη λέξη «εκκρικτικος» με δυο κ και ι, όπως φαίνεται καθαρά στη μεγεθυμένη φωτοτυπία (της φωτοτυπίας που δημοσίευσε η Ελευθεροτυπία). Λέξη που βγάζει μάτι και απέκρυψε με επιμέλεια η Ελευθεροτυπία με τα μικρά γράμματα. Μόνο ένας μπάτσος θάγραφε κάτι τέτιο και μάλιστα αν κάποιος άλλος του υπαγόρευε το «πόρισμα»-προσθήκη μάλλον τηλεφωνικά.

4) Σύμφωνα με το «πόρισμα», η νεκροψία έγινε την επομένη του θανάτου και προσδιορίζει χρονικά το θάνατο στις 16.10 της προηγουμένης, δηλαδή κατά προσέγγιση λεπτού (!!!). Χωρίς να είμαστε τελείως κατηγορηματικοί, αφού δεν είμαστε ειδικοί, δεν νομίζουμε ότι είναι δυνατό μια νεκροψία, που γίνεται την επομένη ενός θανάτου, να μπορεί να προσδιορίζει την ώρα θανάτου κατά προσέγγιση λεπτού και μάλιστα με τα τεχνικά μέσα και τους επιστήμονες που διαθέτει η ελληνική ιατροδικαστική υπηρεσία.

5) Όλα τα πορίσματα νεκροψίας προηγούμενων εκτελεσθέντων σε δυναμικές ενέργειες χαρακτηρίζονται από μεγάλη ακρίβεια. Καθορίζουν επακριβώς τα τραύματα που προκάλεσε η κάθε σφαίρα, αν είναι διαμπερή ή τυφλά. Προσδιορίζουν τα όργανα που έπληξε η κάθε μια, το είδος των τραυμάτων τους, την πορεία της σφαίρας, ακόμη και τη φορά της (π.χ. από πάνω προς τα κάτω). Το τραύμα που επέφερε το θάνατο και βέβαια τον αριθμό των σφαιρών. Τίποτα το ανάλογο εδώ. Το «πόρισμα» μιλάει αόριστα για θραύσματα εκρηκτικού μηχανισμού. Ούτε πόσα θραύσματα είναι. Ούτε από τι υλικό είναι φτιαγμένα. Ούτε τις διαστάσεις τους. Ούτε ποια όργανα χτύπησε κάθε θραύσμα. Ούτε η πορεία του. Η βιασύνη, η προχειρότητα και η αοριστία στη σύνταξη του, σε αντίθεση με την ακρίβεια της ώρας θανάτου, 16.10, είναι κραυγαλέες.

6) Επί πέντε μέρες, από τις 14 Ιούλη μέχρι τις 19 Ιούλη, που θέσαμε το ζήτημα, καμιά εφημερίδα δεν δημοσίευσε αυτό το «πόρισμα». Αν πράγματι υπήρχε αυτό το επίσημο έγγραφο, είναι προφανές ότι, αν όχι όλες, τουλάχιστον μια εφημερίδα θα το δημοσίευε, αφού καθόριζε επίσημα την αιτία θανάτου του άτυχου Αξαρλιάν, όπως άλλωστε τόκαναν σ' όλες τις περιπτώσεις εκτελεσθέντων ή τραυματισμένων στο παρελθόν.

7) Αν υπήρχε αυτό το «πόρισμα», αποκλείεται να το αγνοούσε η Ελευθεροτυπία. Κατά συνέπεια, όταν στις 19 Ιούλη, με την ανακοίνωση μας, θέταμε το ζήτημα και λέγαμε, ότι ο άτυχος Αξαρλιάν χτυπήθηκε από τα τζάμια, η Ελευθεροτυπία θα μας αποστόμωνε, βγάζοντας το τότε, δηλαδή στις 20 Ιούλη, αποδείχνοντας ότι υπάρχει και αντιτάσσοντας ότι άλλα λένε οι ιατροδικαστές για τις αιτίες. Αλλά όχι μόνο δεν τόκανε αλλά επί πλέον αποκαλύπτει άθελα της, ότι αγνοεί τις άλλες αιτίες του «πορίσματος» κι άρα την ύπαρξη του, όταν μας απαντά: «και τα τζάμια ποιος τάριξε;».

Εδώ βέβαια γίνεται ολοκάθαρο, γιατί η Ελευθεροτυπία «παρουσιάζοντας» στις 20 Ιούλη την ανακοίνωση μας αποσιωπά ακριβώς αυτό το σημείο που επισημαίναμε: την απουσία επίσημου ιατρικού ντοκουμέντου. Αν έλεγε έστω και μία λέξη γι' αυτό, αποδεικνύονταν περίτρανα κι αποκαλύπτονταν, ότι τέτοιο επίσημο ιατρικό ντοκουμέντο δεν υπήρχε στις 20 Ιούλη, δηλαδή 6 ολόκληρες μέρες μετά.

Αντίθετα αποσιωπώντας το, έδινε στην αστυνομία τα χρονικά περιθώρια να χαλκεύσει, να προσθέσουν με το χέρι, βιαστικά και πρόχειρα, τα αναγκαία και να έχουν το «πόρισμα». Η σιωπή της Ελευθεροτυπίας ήταν ένα δόλιο και αξιοθρήνητο τέχνασμα, μια ντρίπλα χάρη στην οποία δόθηκε η απαραίτητη πάσα στην αστυνομία, για να χαλκεύσει το «πόρισμα».

ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΕΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΤΗΣ ΝΕΚΡΟΨΙΑΣ

Τέλος κανένας απολύτως γιατρός του Ευαγγελισμού, στον οποίο μεταφέρθηκε ο άτυχος Αξαρλιάν, δεν υπογράφει κανένα απολύτως ιατρικό έγγραφο για τις αιτίες θανάτου. Και είναι προφανές ότι, μετά την περίπτωση Ανδρουλιδάκη και τις ευθύνες των γιατρών και εν μέσω δεκάδων καταγγελιών ότι δεν προσφέρθηκε καμιά άμεση βοήθεια στον άτυχο Αξαρλιάν, οι γιατροί θα επιζητούσαν να υπογράψουν κάποιο επίσημο έγγραφο, ακόμη και για τη δική τους κατοχύρωση ότι δεν είχαν ευθύνες. Και όμως δεν υπέγραψαν τίποτε.

Παρ' ότι οι σχέσεις των ιατροδικαστών με την αστυνομία είναι πασίγνωστες, εν τούτοις ούτε η Ελευθεροτυπία ούτε κανείς άλλος δεν μπόρεσε να παρουσιάσει το πρωτότυπο ή έστω φωτοτυπία του, υπογραμμένο από τον ιατροδικαστή που έκανε τη νεκροψία. Έτσι μέχρι σήμερα κανείς δεν τάχει δει, καμιά εφημερίδα δεν τόχει δημοσιεύσει, κανείς δεν γνωρίζει το πραγματικό του περιεχόμενο. Και είναι εύλογο, ότι οποιοδήποτε άλλο παρουσιαστεί, σήμερα 14 ολόκληρες μέρες μετά, δεν μπορεί νάχει καμιά αξιοπιστία και εγκυρότητα.

Το συμπέρασμα είναι σαφές και αδιαμφισβήτητο. Όχι μόνο το «πόρισμα» της νεκροψίας, που παρουσίασε η Ελευθεροτυπία, είναι πλαστογραφημένο αλλά επί πλέον η βιασύνη, η προχειρότητα και η τσαπατσουλιά με τις οποίες κατασκευάστηκε —πάγιες άλλωστε αρετές της Ελληνικής Αστυνομίας — το καθιστούν ορατό δια γυμνού οφθαλμού. Γι' αυτό ανέλαβε να το παρουσιάσει η Ελευθεροτυπία σε σμίκρυνση, ώστε να μην μπορεί να το δει, να μην μπορεί να το διαβάσει ο αναγνώστης.

Όσον αφορά το φτηνό λογοπαίγνιο της Ελευθεροτυπίας της 22 Ιούλη, με τον πρωτοσέλιδο πηχιαίο τίτλο «Μπάτσος στη 17Ν» και με πολύ πιο μικρά γράμματα από κάτω «από τους γιατρούς», θα τους πούμε απλά ότι στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί. Η Ελευθεροτυπία είναι η μόνη εφημερίδα όπου, στα τελευταια χρονιά, αποκαλύφθηκε ότι δυο από τους σημαντικότερους συντάκτες της ήταν μπάτσοι, γραμμένοι κανονικά στις μισθολογικές καταστάσεις της αστυνομίας. Μπάτσοι που αποκαλύφθηκαν τυχαία και η Ελευθεροτυπία υποχρεώθηκε να τους δώσει. Ας προσθέσουμε ότι οι δύο αυτοί «συντάκτες» επί χρόνια δεν έχαναν ευκαιρία να μας κατακεραυνώνουν, με πάσης φύσης επιχειρήματα, ιδεολογικά, πολιτικά, ιστορικά, ηθικολογικά κ.α.

Ας κρίνει λοιπόν ο καθένας, πόσο αρμόζει ο ρόλος του τιμητή σε μια εφημερίδα, που αποδεδειγμένα είχε επί χρόνια μέσα στο συντακτικό της προσωπικό δύο σημαντικά στελέχη της, που ήταν συνάμα πράκτορες της Ασφάλειας και που εξαναγκάστηκε να διώξει, όταν πια αποκαλύφθηκαν τυχαία.

Τέλος, σχετικά με την απουσία οποιασδήποτε παροχής άμεσης ιατρικής βοήθειας στον αιμορραγούντα τραυματία Αθανάσιο Αξαρλιάν, που ήταν και ο μόνος που τη χρειάζονταν άμεσα, και τις ευθύνες της αστυνομίας, δεν πρόκειται εδώ να επαναλάβουμε όσα γράψαμε αναλυτικά στην ανακοίνωση της 19 Ιούλη, θα αναφέρουμε μόνο δύο περιπτώσεις, για λόγους συγκριτικούς. Ο Μποδοσάκης-Αθανασιάδης και ο Μπακογιάννης υπήρξαν στόχοι της 17Ν. Βρέθηκαν χτυπημένοι με 5 σφαίρες ο καθένας, που είχαν πλήξει σημαντικά όργανα. Παρ' ότι η κατάσταση τους ήταν πολύ χειρότερη απ' αυτή του Αθανάσιου Αξαρλιάν και δεν υπήρχε καμιά πλέον πιθανότητα να κρατηθούν στη ζωή —για τον Αθανασιάδη οι γιατροί του Υγεία που τον παρέλαβαν ανακοίνωσαν ότι τον παρέλαβαν ήδη νεκρό— και μεταφέρθηκαν στα νοσοκομεία όπου έφτασαν 15-20 λεπτά μετά την επίθεση, εν τούτοις έγιναν μια σειρά από επείγουσες ιατρικές ενέργειες από ομάδα γιατρών, που δεν έγιναν στην περίπτωση του Αθανάσιου Αξαρλιάν. Τους βάλανε αμέσως στο χειρουργείο και τους χειρούργησαν, τους έκαναν παράλληλα καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση, που συνεχίστηκε σ’ όλη τη διάρκεια της επέμβασης αλλά και μετά απ' αυτήν έγινε επίσχεση της αιμορραγίας και αντικατάσταση του όγκου του αίματος.

Ανακεφαλαιώνοντας τα πάρα πάνω, είναι πλέον ολοκάθαρα τα εξής συμπεράσματα: Όχι μόνο δεν υπήρξε κανένα επίσημο ιατρικό ντοκουμέντο —είτε ανακοινωθέν λέγεται είτε πόρισμα νεκροψίας είτε όπως αλλιώς — που να προσδιορίζει τα αίτια θανάτου του άτυχου Αθανάσιου Αξαρλιάν τη μέρα του θανάτου ή την επόμενη. Αλλά επί πλέον το κωμικό και διαφανές τέχνασμα της απόκρυψης αυτού του γεγονότος απ' την Ελευθεροτυπία και της μετά δύο μέρες παρουσίασης του κουρελόχαρτου σαν «πόρισμα» νεκροψίας, αποτελεί μια πρωτοφανή απάτη της Ελευθεροτυπίας, που έκανε την απουσία ακόμη πιο καθαρή.

Ο άτυχος Αθανάσιος Αξαρλιάν δεν τραυματίστηκε από τα θραύσματα της ρουκέτας και δεν πέθανε ακαριαία ή σχεδόν ακαριαία, όπως ψευδώς αναφέρει το χαλκευμένο «πόρισμα» της Ελευθεροτυπίας. Τραυματίστηκε από τα σπασμένα τζάμια, που εκσφενδονίστηκαν από τα αέρια της εκτόξευσης της ρουκέτας. Γι' αυτόν τον τραυματισμό, ποτέ δεν διανοηθήκαμε να αρνηθούμε τις ευθύνες μας και να εκφράσουμε, από την πρώτη στιγμή, την ειλικρινή μας θλίψη για το θάνατο του, παρ' ότι δεν φέραμε την κύρια ευθύνη.

Ο θάνατος του Αθανάσιου Αξαρλιάν προήλθε επειδή το επεζήτησε η Ελ. Αστυνομία. Τον άφησε εσκεμμένα αβοήθητο να αιμορραγεί επί 25 λεπτά, εμποδίζοντας τον κόσμο να τον μεταφέρει, όπως το ζητούσε, καθυστερώντας εσκεμένα τη μεταφορά του στο νοσοκομείο. Γνωρίζοντας ότι αυτή η καθυστέρηση μπορεί ν' αποβεί μοιραία. Προήλθε επειδή η αστυνομία εμπόδισε την παροχή οποιασδήποτε ιατρικής βοήθειας, ανάλογης με αυτήν που προσφέρθηκε στους ετοιμοθάνατους Αθανασιάδη και Μπακογιάννη. Την κύρια λοιπόν ευθύνη για το θάνατο του τραγικού Αθανάσιου Αξαρλιάν την φέρει η Ελ. Αστυνομία.

Την τακτική αυτή της αστυνομίας, που έχει γίνει πάγια σε ανάλογες περιπτώσεις, υπαγόρευσαν οι οδηγίες των αμερικανικών και δυτικών μυστικών υπηρεσιών. Σύμφωνα μ' αυτές, σε περίπτωση τυχαίου τραυματισμού τρίτων, πρέπει να μην προσφέρεται καμιά βοήθεια σ' αυτούς, εν αντιθέσει μ' αυτήν που προσφέρεται άμεσα στα θύματα-στόχους (βλ. Παλαιοκρασσά), για λόγους προφανούς πολιτικής σκοπιμότητας.

Έτσι, όποτε τηλεφωνήσαμε στο παρελθόν 15 λεπτά πριν από έκρηξη, ζητώντας να εκκενώσει η αστυνομία τους χώρους, για να μην υπάρχουν θύματα, ποτέ δεν τόκανε. Άφησε π.χ. ελεύθερη την κυκλοφορία στη Βασ. Σοφίας, όταν χτυπήσαμε τα γραφεία της ΕΟΚ, ενώ θα μπορούσε να τη σταματήσει. Κι άφησε όλον τον κόσμο στο ξενοδοχείο Πεντελικόν, αφού βέβαια έβγαλε έξω σιωπηλά το Σουφλιά και μερικούς επώνυμους.

Την κύρια λοιπόν ευθύνη της Ελληνικής Αστυνομίας για το θάνατο του Αθανάσιου Αξαρλιάν προσπάθησε ν' αποκρύψει η Ελευθεροτυπία, με την πρωτοφανή απάτη που διέπραξε. Ήταν μια προσπάθεια παροχής ανεκτίμητης υπηρεσίας στην αστυνομία και στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, για λόγους που εμείς αγνοούμε.

Αθήνα
27 Ιούλη 92