Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2014

Επιστολή Κουφοντίνα και Γουρνά στο Ποντίκι

«Το νομοσχέδιο για τις φυλακές δη­μιουργεί τα ελληνικά Γκουαντάναμο. Οι έγκλειστοι σε αυτές τις ειδικού τύ­που φυλακές:

♦ Στερούνται όλα τα δικαιώματα των άλλων φυλακισμένων (άδειες, ανα­στολές κ.ά.).
♦ Περιορίζονται (σχεδόν μηδενίζο­νται) τα επισκεπτήρια και οι τηλεφω­νικές επικοινωνίες.
♦ Παραμένουν κλεισμένοι στα κελιά ακόμα και 23 ώρες το εικοσιτετρά­ωρο.
♦ Μπαίνει σε αυτές τις φυλακές ειδική αστυνομία με απόρρητες αρμοδι­ότητες και εξουσίες.

Αυτό το ασφυκτικό καθεστώς κρά­τησης παραπέμπει στο αμερικανικό Γκουαντάναμο. Το νομοσχέδιο αυτό του Σαμαρά, του Δένδια και του Αθα­νασίου είναι φασιστικής έμπνευσης και κοπής. Είναι έκφραση του κρά­τους μόνιμης έκτακτης ανάγκης. Εί­ναι το αντίστοιχο μνημόνιο για τους κρατούμενους.

Η μικροκοινωνία των φυλακισμέ­νων δεν θα έμενε αλώβητη από την ολομέτωπη επίθεση στην ελληνική κοινωνία. Την ώρα που σε παγκόσμια κλίμακα ο νεοφιλελεύθερος καπιταλι­σμός για να ξεπεράσει την κρίση του καταπατεί κατακτήσεις δεκαετιών, εφαρμόζει στην ελληνική κοινωνία την πιο απάνθρωπη εκδοχή αυτής της στρατηγικής.

Η στρατηγική αυτή δεν αφήνει βαλβίδες αποσυμπίεσης, αντίθετα συμπιέζει, εκτός από την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, κάθε επιθυ­μία για αντίσταση. Αυτή τη λογική εκ­φράζει και το νομοσχέδιο για τις φυ­λακές: δημιουργεί το φόβητρο των φυλακών Τύπου Γ. Φόβητρο για τους φυλακισμένους, αλλά και ολόκληρη την αγωνιζόμενη κοινωνία. Πρώτος στόχος του νομοσχεδίου είναι η απο­μόνωση των πολιτικών κρατουμένων. Πρότυπό του είναι το μοντέλο που οι­κοδομήθηκε για τους συλληφθέντες για τη 17Ν το καλοκαίρι του 2002.

Σκοπός του είναι να νομιμοποιήσει και να μονιμοποιήσει ένα παρόμοιο καθεστώς απομόνωσης. Να μη φτά­νει ο λόγος των πολιτικών κρατουμέ­νων στην κοινωνία που αναζητά αντισυστημικές κατευθύνσεις. Όμως, όπως το 2002 οι αγώνες των φυλακισμένων και του κινήματος αλληλεγ­γύης ανέτρεψαν αυτούς τους σχεδι­ασμούς, ανατρέποντας την πολιτική απομόνωση, έτσι θα γίνει και τώρα.

Καλούμε όλους τους πολιτικούς κρατούμενους, τους αγωνιζόμενους κρατούμενους, το κίνημα αλληλεγ­γύης, την αγωνιζόμενη κοινωνία να ενώσουν τη φωνή και τη δράση τους, για να μην περάσει το φασιστικό νομοσχέδιο. Ο Αγώνας αυτός είναι κομμάτι του αγώνα ενάντια στα μνη­μόνια που διαλύουν ολόκληρη την κοινωνία.

ΥΓ.: Το νομοσχέδιο εφαρμόζεται στις φυλακές πριν ακόμα ψηφιστεί. Το κόψιμο των αδειών, το κλείσιμο κάθε βαλβίδας αποσυμπίεσης, οδηγούν ήδη σε τραγικά αποτελέσματα: το μα­χαίρι στο Μαλανδρίνο κρατούσαν οι τρεις εμπνευστές του νομοσχεδίου».